Ik snap werkelijk niet waarom je na je bekentenis (waarop je vrouw rustig reageert) nog eens in detail gaat treden. Het is voor haar al een vreselijke klap, ze geeft door haar antwoord aan dat ze niet meteen een einde aan de relatie wil maken en dan ga jij haar daarna nog eens doodleuk vertellen dat je kadootjes aan die ander gaf. Het lijkt wel of je teleurgesteld bent in haar rustige reactie ! Geef het even de tijd en vraag haar op de man af hoe zij jullie relatie ziet en of ze het nog een kans wil geven.

het is zo jammer dat je eigenlijk na een paar keer te zijn vreemd geweest pas te begrijpen wat je in je kuip hebt en dat je dat niet kwijt wil. ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om na een bekentenis verder te gaan met je partner die vreemd geweest is. ik ben nog steeds bij (inmiddels ) mijn man en weet dat hij niet meer vreemd gaat en dat hij zijn lesje wel heeft geleerd. maar het is echt heel moeilijk voor de vrouw om je hierover heen te zetten. dit blijft altijd tussen jullie in staan of je het nou wilt of niet. ik voel zelf dat ik er sterker door geworden ben en dat ik meer op mijn hoede ben dan normaal. niets in het leven is vanzelfsprekend weet ik nu, zelf ben ik geen type die vreemd zou gaan, ik ben moeder van een dochter van 5,5 jaar oud en dit is ook de dochter van mijn man en heb hem ook gezegd dat hij niet alleen bij mij is vreemd geweest maar ook bij zijn dochter, van hem was gelukkig eenmalig want ik ken zijn gedrag en zijn manier van doen dus ik merkte dat er iets was. maar het belangrijkste wat ik als vrouw jou mee kan geven is veel met haar te praten hierover het waarom en het gevoel waarom je het hebt gedaan en haar de tijd te geven om hierover heen te groeien, dit gaat niet ineens, voor ons is het al ruim 1,5 jaar geleden en ik heb nog wel eens een terugval dat ik onzeker ben en dat het misschien weer zou kunnen gebeuren, geef haar het gevoel bijzonder te zijn en als ze wil praat met haar erover (het vreemdgaan) uit je gevoelens over het feit wat ze prettig vind waar je haar aan moet raken en wat ze leuk vind om te doen. vergeet niet dat dit een behoorlijke litteken is wat je haar hebt bezorgd. regel een keer een romantisch avondje voor jullie samen. sterkte ermee

Een reactie op 2009-09-18 23:28:00:
Nadat ik het vermoeden had dat mijn man vreemd gaat heeft hij het na 2 dagen toegegeven.
Nu, 2 weken later, probeer ik het een plaats te geven door veel te vragen. Alles te vragen. Tot in detail. Ook wat zich sexueel heeft afgespeelt in de slaapkamer van de andere vrouw. Dit heb ik blijkbaar nodig ondanks dat ik dan begin te schreeuwen, slaan etc. heeft mijn man tot nu toe alle (pijnlijke) vragen beantwoord. Hoe moeilijk dit ook voor hem en voor mij is.
Hij verbijft tijdelijk bij vrienden en dat geeft mij weer de ruimte om hiermee om te gaan. We hebben afgesproken om 1x in de week met elkaar te praten over van alles en nog wat. Dus dan komen de meest pijnlijke vragen op tafel en eindigt het gesprek weer met de grote vraag WAAROM.
Het is inderdaad jammer om na een misstap pas te realiseren wat je hebt. Al die pijn die je samen hebt is bij nader inzien niet nodig geweest. En waarom? Voor dat half uurtje sex?
Ik realiseer me dat de weg die ik aan het bewandelen ben lang en moeilijk begaanbaar is en dat, mocht het goed komen, dit altijd tussen ons in zal blijven staan.

mijn man heeft na 8 jaar zwijgen vertelt dat hij mij heeft bedrogen.
hij had een relatie met de toekomstige schoonmoeder van onze zoon
zij hadden een relatie van 10 maand en hadden al een huis
zij heeft het gedaan gemaakt
wij zij inmiddels 28 jaar gehuwd
het was al zijn tweede keer dat hij vreemdging
ik kan het niet verwerken, maar iedereen zegt het is al 8 jaar geleden
ga door met je leven en zwijgt er over

Hoi , het laatste berichtje met het vreemdgan van 8 jaar geleden , ik vind eigenlijk niet dat als het 8 jaar geleden is dat je het dan van de baan moet schuiven en doorgaan.
Het is niet normaal dat je partner je dat flikt en dat moet hij weten ook , als je gewoon doorgaat , is de drempel wel erg laag om nogmaals een stap overboord te maken voor je man.
En als je gekwetst bent , waneer dan ook , hoelang geleden dan ook , dan moet je man dat weten en ondervinden.
Het is niet niks en dat mogen die mannen best wel voelen hoor wat ze voor pijn hebben aangedaan, hij is toch vreemdgegaan!!
Ik vind het echt walgelijk als je partner vreemdgaat en ik vind dat ze moeten ondervinden en moeite moeten doen voor degene die thuis niks vermoedde, laat ze maar extra moeite doen voor je.
Sterkte, het zal altijd een issue blijven en altijd voelbaar zijn , het slijt , maar blijft