Enige tijd geleden kreeg het vermoeden dat mijn vrouw vreemd ging. Maar ik kon het niet hard maken. Ik heb toen mijn vermoedens uitgesproken tegen haar en kreeg onmiddelijk het verwijt dat ik haar niet vertrouwde en hoe haal ik het in m`n hoofd om zoiets te denken. Oke excuus gemaakt en weer vrolijk verder. Laatst was die jongen bij ons thuis want het was de vriend van m`n dochter geworden, dus mijn verdachtmakingen sloegen volgens haar dus nergens op. Tot ongeveer 3wkn gelden ik de hond ging uitlaten en zag ik door de luxaflex van de keuken dat hij opstond en haar uitgebreid begon te zoenen. Even dacht ik oke je bent gek??? Maar ik liep om naar de achterkant van het huis zag dat hij op z`n zachts gezegd haar daar nam staand tegen het aanrecht in de keuken. Ik voelde op dat moment de grond onder m`n voeten weg zakken en was volkomen verslagen. Heb met de zenuwen in m`n lijf de hond verder uitgelaten. En toen ik na 1 a 2 minuten binnen heb ik haar direct geconfronteerd met wat ik heb gezien. Ze ontkent keihard met wat ik gezien zou hebben. Ook hij ontkent glashard. Terwijl ik ook nog m`n dochter erbij haalde want die was boven in bed gaan liggen. Bleven ze keihard ontkennen In het kort komt het er op neer Ik loop inmiddels bij 2 maatschappelijk werkers omdat ik voor gek verklaard wordt. Ook mijn werkgever heeft mij hulp aangeboden via Bedr. Maatschap. werk. Iedereen zegt in het kort je moet een keuze maken. En ga bij haar weg. En dat is dus het probleem dat wil ik niet. Het enige dat ik wil is dat hij of zij bekend en mij gelijk geeft. Zodat ik uit die neerwaatse spiraal van depressivie tijd vandaan kom en m`n leven met haar weer op orde krijg. Ik hou nog teveel van haar om m`n biezen te pakken. Wie kan mij een goede tip of raad geven want ik weet het niet meer.