Vraag
Hier staat de vraag en alle antwoorden.
(c) H. Pragt | VraagHier staat de vraag en alle antwoorden. Oude vlammen doven niet..............graag jullie visie ....we weten geen raad meer.
Het eerste deel speelt zich af rond 18 jaar geleden.Jong, beide 16 en dolverliefd. Alles ging in een razend tempo, en we waren dan ook een stel, als een betonnen muur.Omdat zij zich de laatste tijd wat afstandelijker hield en doordat ze 25 km verder was gaan wonen, belde ik haar om te zeggen dat het over was, na 1 jaar relatie. Waarom? Wist ik zelf niet. Zij kwam nog een paar keer toen ik niet thuis was op bezoek, en liepen elkaar dus mis.Echt mis.....jaren
Ook diverse zoektochten van mij faalden.Ik durfde niet te bellen ect ect. Dit heeft wel enkele jaren aangehouden.Ik bleef aan haar denken........
Nu door een onschuldig mailtje, hebben we weer contact.Het wordt meer dan dat.Het was een explosie.Zij had me nog iets te zeggen, en ik haar ook. Ik vertelde haar dat ik nog jaren op zoek ben geweest naar haar en niet durfde aan te bellen of te telefoneren.
Zij vertelt dat ze toen zwanger was en zich daardoor afstandelijker gedroeg t.o.v mij. Op de dag dat ik toen belde, had ze die ochtend abortus laten plegen, en in de middag belde ik om het uit te maken. Ze heeft het me nooit durven vertellen, maar nu wel, na 18 jaar.
We zijn dus weer super stapel op elkaar, maar......
Beide getrouwd en kids. Onze partners weten van deze situatie en we hebben op het punt gestaan om onze huwelijken hiervoor op te geven. Na raad en daad, veel gehuil en gepraat, hebben we besloten voor onze huwelijken te kiezen.
Dit gaat echter niet gemakkelijk, want na 2 maanden zijn we nog steeds super stapel op elkaar.Die aantrekkingskracht hadden we vroeger al, en kunnen dus niet zonder contact en elkaar. Elke keer als we zeggen we stoppen ermee, draaien we letterlijk door.Niemand kan ons helpen......
We willen allebei ons gezin niet opgeven, puur voor het leed van de kids en partner. Dit hebben we voor 2 maanden gezien, hoeveel verdriet er onstond als een van de partners het gezin verlaat.
De meesten zeggen, contact verbreken, maar dat kunnen we niet. We houden echt veel van elkaar, alsof de tijd nooit voorbij is gegaan.
Wat is wijsheid.........graag jullie reacties Antwoorden ALs je alleen maar bij elkaar blijft voor je kinderen en je partner ben je fout bezig. Ik kan me voorstellen dat je alle ellende van het uit elkaar gaan niet wil doorlopen, en dat je je kinderen niet altijd meer ziet etc, maar ik kan me niet voorstellen dat je partner nu gelukkig wordt met het besef dat je waarschijnlijk meer aan de ander denkt. en waarschijnlijk zijn nu bang de zwarte piet toegespeeld te krijgen dat je de realtie kapot hebt gemaakt..... en dat is dan ook terecht! Want jullie zijn het die je partners laten staan. Maar als je ook maar iets ECHT om je huidige partner geeft. (en dan bedoel ik niet dat het makkelijk is dat ze voor je strijkt en kookt of toevallig een goed inkomen heeft) dan moeten jullie het respect opbrengen voor je eigen partner. Alle contacten wegbannen. Kijk naar wat je huidige partner voor je betekent en werk daar aan. Het is respectloos wat jullie doen en jullie gedragen jullie als pubers. Het is een gemiste kans, dat jullie destijds niet met elkaar zijn doorgegaan, maar bij maar ook je partner is een mens die recht heeft opgeluk. en geloof me die wordt nu niet gelukkig van jullie acties. Als je nu gaat voor je huidige partner dan moet je er ook voor de volle 100% ervoor gaan en niet half. Ik wete niet of jullie nu ook al ontmoetingen hebben, met de nodige vrijpartijen, maar vergeet niet dat je nu alleen maar de leukee dingen meemaakt. HET GRAS IS ECHT NIET GROENER. Je bent verliefd op het gevoel van vroeger. Als jullie beiden nu samen verder zouden gaan, zou je na verloop van tijd ook weer in een langdurige relatie met een zekere gewenning zonder vlinders in de buik terechtkomen. Samenwonen, samen huishouden delen, huishoudelijke klussen, rekeningen, bezoekregelingen kinderen, etc. Zouden jullie die liefde vol kunnen houden? Oude vlammen doven niet...tot de kaars op is..... Hoe moeilijk ook, een keuze is onvermijdelijk en eerlijk naar alle partners toe. Belangrijk is om af te wegen hoe je leven er uit ziet met je oude vlam en zonder je gezin en met je gezin zonder je oude vlam. Neem dit besluit niet overhaast en praat er met mensn over die objectief kunnen reageren. Bedenk dat als je geen keuze maakt, je vrouw de keuze zal kunnen maken. Je bent uiteraard niet de enige die keuzevrijheid heeft. In dit leven kan het echt gebeuren dat allebei de partners zich verder ontwikkelen en je elkaar niet meer kunt geven wat nodig is. Neem een besluit, aanvaard de consequenties en handel er naar. Een heleboel lessen zitten in deze situaties besloten in dit verdraaide moeilijke maar mooie leven. Ter aanvulling: ik ben een echtgenote wiens man een nieuwe vlam ontmoet heeft en die ik bovenstaande tekst heb verteld. Veel wijsheid! |
De beheerder van deze site betracht uiterste zorgvuldigheid bij het vervaardigen,
samenstellen en verspreiden van de informatie op deze website, maar kan op geen enkele
wijze instaan voor de juistheid of volledigheid hiervan. De beheerder van deze site
aanvaardt geen enkele verantwoordelijkheid voor schade op welke manier dan ook ontstaan
door gebruik, onvolledigheid of onjuistheid van de aangeboden informatie op deze website.
De informatie op deze website kan zonder voorafgaande waarschuwing of
kennisgeving worden gewijzigd.
Het auteursrecht op deze website berust bij de beheerder van deze site of bij derden die
met toestemming dit (beeld)materiaal beschikbaar hebben gesteld. Vermenigvuldiging in wat
voor vorm dan ook is alleen toegestaan na voorafgaande toestemming.