Het moet voor u heel moeilijk zijn, als gezonde man, om op deze manier verder te gaan met uw wettige echtgenote. Het leven kan soms heel onvoorspelbaar zijn, met alle tegenslagen die we kunnen tegenkomen. U schrijft dat u een goed huwelijk had van 14 jaar. Moet het dan zo zijn, dat als de ene partner een ongeluk of tegenslag krijgt, die dan maar ingeruild moet worden voor een ander? Is het niet zo, dat men trouwt in voor- en tegenspoed? Ik kan mij voorstellen, dat uw vriendin dit als overspel beschouwt; het is het ook, want u bent getrouwd. Maar ik heb ook begrip voor uw situatie; het gaat uw draagkracht te boven. Maar voordat u zich stort in een aanvullende relatie; is het niet beter om eerst nog te proberen, nog enigszins een vlammetje te ontbranden in uw wettige relatie, voordat u er de stekker uit trekt, of dat middels een relatie met een ander is, of met een scheiding? Want die ander eist u emotioneel ook helemaal op, en u heeft zo geen gevoel of energie meer voor uw vrouw. Het is een beetje vanuit het eigenbelang allemaal. Probeer met hulp van een therapeut om uw seksleven met uw vrouw weer op gang te krijgen. Ook zou u de argumenten van uw vriendin serieus moeten nemen; zij wil niet de bijwagen zijn, en zal er uiteindelijk zelf een punt achter zetten. Maak een keuze, wat uzelf wilt.

lijkt mij een zeer moeilijke positie waar u zich in verkeerd maar ik vind wel als het andersom was geweest en uw vrouw zou dit gedaan hebben hoe zou u zich voelen? maar bedenk wel dat als u dus bij uw huidige vrouw weg zult gaan het gevoel niet weg zal gaan, dit is uw vrouw en het is heel moeilijk zeker dat ben ik met u eens maar het gaat niet alleen om u, uw vrouw heeft hier ook niet om gevraagd en is misschien wel omdat ze bewust is van uw liefde voor haar daarom ook zover gekomen. Weet wel dat u samen ervoor gekozen heeft om een verbintenis aan te gaan, samen en dat dit in voor en tegenspoed is, het is voor haar ook een moeilijke positie om zich eerst helemaal te herstellen om weer verder te kunnen gaan met haar leven op deze manier, verplaats jezelf nu eens in haar, het zou toch helemaal afschuwelijk zijn dat tegenwoordig iedereen bij elkaar weg zou gaan alleen door een ongeval of hersenbloeding wat dan ook? waar zit dan die liefde voor elkaar? ik weet wel als het bij je dochter of zoon zou gebeuren zou je die dan ook inruilen voor een ander? ik weet van mezelf ik zou mijn baan opgeven en voor mijn man of kind gaan zorgen, dat is waar je voor gekozen heb toen je met deze persoon ging trouwen....in ieder geval ik wel. En ik weet dat mijn partner dat ook zou doen, maar ik heb wel gezegd dat als ik een kast plantje was en hun ook niet meer zou herkennen dat ik naar een opvanghuis ofzo zou willen en dat ik hun die pijn niet aan zou kunnen doen.

verplaats jezelf nou eens in haar, hoe bang zou ze zelf niet zijn, denk je dat dit voor haar een pretje is? sorry maar dit gaat mij echt te ver....mensen vechten tegenwoordig niet meer voor elkaar en kunnen elkaar zo inruilen of het niks is... ik heb er geen woorden voor, ik zou een gebroken hart hebben als ik het zou weten van mijn man als hij dit zou doen, dan zou ik echt dood willen...

ik denk dat u in een situatie zit die vrij uniek is en daarom ook om een unieke oplossing vraagt. Eentje waarbij beide vrouwen in uw leven zijn en waarbij u ontvangt wat u nodig heeft en geeft wat u kunt. Wellicht kunt u uw vriendin en uw beider omgeving hierover spreken.
In dat geval hoeft u niet uw huwelijk echt tot scheiding te laten ontbinden maar wellicht laten evolueren tot een soort tussenvorm waarbij u en uw vrouw nog wel op elkaar zijn aangewezen. Maar waarbij plaats is voor een andere vrouw, uw huidige vriendin, die in uw leven de rol van vrouw vervult zoals wij die traditioneel zien (samen dingen doen, sex, steun en toeverlaat).
Dit hoeft niet te betekenen dat uw stopt met een steun en toeverlaat te zijn voor uw vrouw.
Uw vriendin, die in de nieuwe situatie een andere naam voor haar rol verdient, zou uw vrouw ook kunnen zien als een schoonzus die ze erbij krijgt wanneer ze met u verdergaat.

Wellicht is het bureaucratisch/administratief nodig om te scheiden zodat u kunt trouwen met uw vriendin en uw vriendin zich geen overspeelster voelt.
Dit zou een duidelijk signaal zijn naar de buitenwacht.
Echter, u kunt zich afvragen of de buitenwacht, en hun ideeen die uw vriendin toch heeft overgenomen door zich overspeelster te voelen, van belang zijn in de gevoelssituatie waarin u zich bevindt.
Ik hoor u zeggen: ik heb geen problemen met mijn vrouw maar ik kom te kort en mijn vriendin maakt mij gelukkig en ik wil haar gelukkig maken.

Dan is de oplossing: voor de buitenwacht er duidelijk voor uitkomen dat u van een andere vrouw bent gaan houden en dat dat prima kan bestaan naast uw huwelijk want uw huwelijk is een byzonder soort huwelijk en niet het soort van huwelijk waarop termen als 'overspel','de andere vrouw' etc. van op toepassing zijn.
U kunt ook de situatie omdraaien: trouwen met uw vriendin en met uw huidige vrouw de inhoudelijk relatie voortzetten zoals hij nu is. Dat verdient zij wel. Dit zal haar positie echter wel verzwakken.

Tot slot nog: vorige poster noemt een emotionele claim die uw vriendin op u legt. Voordat u grote stappen onderneemt zou ik u aanraden daarover na te denken.
Hoeveel kúnt u uw vriendin geven in elk scenario waarin uw vrouw (als echtgenoot of niet) nog in uw leven is? Zal dat genoeg zijn voor uw vriendin, op korte termin en op lange termijn? Is dat dan ook wat u wilt?
Ik zou voorstander zijn voor openlijk uitkomen voor jullie liefde (u en uw vriendin), het idee van overspel vergeten want uw huwelijk is byzonder en uw vrouw als (schoon)zus presenteren aan uw vriendin en haar familie.