hoi zekerheid heb je nooit,maar met borderliners alhelemaal niet .
wil niet zeggen dat hij het weer zal doen,maar de kans is wel heel wat groter dan bij mensen die geen borderline hebben.
het is niet altijd makkelijk om met deze mensen om te gaan .
Er zijn ook cursessen om met deze mensen omtegaan.
Iedere bordelijner is anders.mijn relatie is pas stukgelopen met een boordelijner ,ze had gelijk al weer een ander ra ra.
Ik wens je heelveel sterkte het zal niet altijd meevallen ,je zult er mee moeten leren leven of er mee kappen

hoi vertouwen kan je hem waarschijnlijk nooit .
je zult er mee moeten leren leven of er mee kappen .
Klinkt misschien erg hard maar zo denk ik er over .
heb zelf ook een relatie achter de rug met een borderliner,dus ik weet wat je mee moet maken, ik wens je veel sterkte om een goede beslissing te nemen

Ik heb hetzelfde voor, was niet echt vreemdgaan, maar we probeerden opnieuw, na 7jaar huwelijk, 1jr na onze scheiding. (zij is borderline) We wilden toch zien of elkander niet terug konden vinden, want dat de liefde er was daar twijfelde we niet aan. Ik had ook veel vertrouwen in haar veloren, en had wat tijd nodig. We spraken regelmatig af,, minsstens 1dag per week en belde en sms'te dagelijks. Men vertrouwen kwam terug; En dan kwam ik erachter dat ze al die tijd iemand anders had, tijdens ons ultieme afspraakje waar ze alles op alles wou zetten. Ze had zelfs dan niet de moeite genomen om het uit te maken;terwijl het heel duidelijk was dat ik "ja" ging zeggen kheb het van hem moeten horen, hij heeft me gebeld tijdens dat afspraakje, hij was erachter gekomen. Ze heeft me nog steeds geen zinnige uitleg gegeven, enkel dat ze niet alleen kon zijn. Maar heel haar verhaal hangt met haken en ogen aaneen...Ik heb nu ook dezelfde belofte gekregen, en ik durf het echt niet zeggen of het te betrouwen is...echt niet, soms denk ik ook dat we maar de helft weten van wat er gebeurd. Ik wens je ieder geval veel sterkte en hoop dat je op die belofte kan rekenen.

Als jouw gevoel zegt dat er iets niet klopt,dan klopt het ook niet.Mensen met borderline beloven wel dingen met volle overtuiging dat ze het anders zullen doen ,maar ze stappen er met het grootste gemak weer vanaf.
Niet om jou te kwetsen ,maar op dat moment denkt men dat ze geen keuze hebben,de spanning wint het van de belofte......tenminste das mijn ervaring..sterkte

Mijn ervaring met drie borderliners is allemaal hetzelfde.
Ze gaan niet een keer vreemd, maar aan de lopende band. Ze gaan niet met iemand naar bed uit gevoel, maar vanuit hun ziekte. Dit zal nooit over gaan. Dus als je kiest voor een partner met borderline, kies je er ook voor om hem of haar te delen. Met vele vele anderen. Sorry, maar het is niet anders.

Mij is nog niet duidelijk of die vriend wel borderline heeft. Is die diagnose gesteld? Dan heb je waarschijnlijk niet alleen te maken met vreemdgaan, maar ook met zaken als impulsiviteit, verlatingsangst, stemmingswisselingen enz. Dat is zo mogelijk nog erger dan een partner die een keer een vergissing maakt door een slippertje te maken.
Ik heb zelf een ervaring met een vrouwelijke borderliner gehad. Een duizelingwekkende ervaring waar ik nog mee worstel. Er is liefde en emotie in het spel en een drang en menselijke behoefte om iemand ter zijde te staan. Ik zou me storten op een andere relatie. Maar, zo weet ik, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Sterkte.

wat jullie zeggen komt helemaal overeen met de symptomen van mijn vriend maar als ik hem zou zeggen dat hij zich zou moeten laten onderzoeken op borderline wordt hij hartstikke boos. Hij is 2x vreemd geweest en beide keren opgebiecht, in tranen en nu zou hij me dit nooit meer aan doen. alleen zei hij dat ook na de 1e x. Hij is altijd jaloers en wantrouwend en bang dat ik hem terug pak (we zijn beide eind 30 en hebben 2 kindjes) terwijl haar geen enkele reden voor heeft. Ik zeg dan altijd, zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten, en dat maakt hem woedend, dus dim ik maar weer in. Hij gaat binnenkort weer weg met zijn vrienden en ben bang dat het weer gebeurd. Die andere 2x was ook als hij een weekend weg was en kan niet uitleggen waarom hij dat gedaan heeft alleen dat hij erg veel spijt heeft.

lekker respectloos van hem, om dan niet thuis te blijven. Je moet je eens afvragen of je dit wel wilt. Wat een kwellerij en verspilde energie. Want ik denk dat je het antwoord wel weet. Kies voor jezelf en de kinderen.

Mijn vrouw is ook vreemd gegaan. Nu blijkt dus ook dat ze borderline heeft.
Het is volgens mij wel zo dat bordline mensen heel makkelijk contact maken met andere mensen. Ze prijzen de ander in hun fantasie de hemel in.
Terwijl de vaste partner heel makkelijk van het voetstuk af valt.
Dan sta je als vaste partner machteloos, en de borderliner doet zijn eigen zinnen. Als na enige tijd de fantasie niet blijkt overeen te komen met de werkelijkheid, dan komen ze weer bij de vaste partner terug. Tot ze weer het volgende ideaalbeeld ontmoeten.
Ze blijven dit gedrag herhalen, mijn vrouw is 1x vreemd gegaan, en o zo vaak verliefd op een ander.

Wij zijn nu 5 jaar getrouwd en hebbe 2 kinderen, en ik weet zeker als we gaan scheiden dat ik door haar volledig uitgekleed ga worden. Ze heeft nog nooit een steentje bijgedragen.
Een borderliner kan iemands leven echt kapot maken.

ik heb net hetzelfde meegemaakt, mijn vriend waar geen borderline is bij vastgesteld omdat hij zich niet wil laten behandelen, maar een therpeute vertelde me bijna 100 procent zeker te zijn dat hij een borderliner is na wat ik allemaal heb verteld.
Massa's beloftes die nooit werden nagekomen, massa's miserie die door hem niet werden opgelost maar hij aan mij overliet, drankmisbruik,..
In het begin van onze relatie (zo een 3 jaar geleden) blijven contact houden met zijn ex, en ik denk eerlijk had zij niet gevraagd om nooit geen contact meer te zoeken hij er nog zou langs gaan.
Een 4 tal weken geleden is hij hier, voor de zoveelste keer, vertrokken. 't was opeens weer allemaal niet goed hier. Een week nadien had hij al iemand anders. Ik moet er wel bij vertellen dat hij me in dec ten huwelijk vroeg en ik zo hoopte dat hij eindelijk eens een beslissing had genomen in zijn leven, dus had ik ja gezegd. Zonder schaamte loopt hij nu overal rond met zijn vriendin, naar familie, samen op vakantie,... Een week geleden zond hij ook zonder schaamte een sms naar me dat hij mij en mijn zoontjes zal missen...
Waarom spelen mensen met borderline zoveel met gevoelens van anderen?
Er wordt me verteld dat hij zeker nog weer aan de deur zal staan en dat ik hem nu echt niet opnieuw mag binnen laten, hetgeen ik wel de voorbije jaren heb gedaan. Ik zag hem zo graag en ben overtuigd dat hij me ook graag zag maar hij heeft me beetje bij beetje kapot gemaakt.

Ik heb een vriendin gehad die lijdt aan borderline. Ik kan er daadwerkelijk een boek over schrijven. Borderliners zijn vaak hele sociale mensen en leggen makkelijk contact. Ze zijn in een bepaald opzicht heel scherp (hoogsensitief en paranormaal begaafd). Ze bouwen niet zo snel een emotionele band op met mensen. Ze hebben vaak snel dat ze iets wantrouwen wat gerelateerd is aan hun verleden (gescheiden ouders -> emotionle verwaarlozing bijv., misbruikverleden of andere traumatische gebeurtenissen zoals lichamelijk/huiselijk geweld). Vrouwelijke borderliners zijn vaak heel aantrekkelijk. Een man vangen is zo gepiept. Ze weet ze precies te raken en vooral als je een zwak voor ze hebt ben je de Sjaak (vooral gevoelige mensen). Mijn exvriendin was op emotioneel vlak agressief en een monster. Niet zo zeer naar buiten gericht zoals agressieve buien met uitlatingen. Ik heb zulke mooie dingen meegemaakt, maar ook de meest rotte ervaringen gehad met haar. Vreemdgaan is 1 van die dingen. Ik ging naar het ene uiterste naar de andere met haar. Naast haar borderline heeft ze ook een complexe PTSS (post traumatische stres stoornis) wat vaak samenhangt met borderline. Ze is zo veranderlijk als de wind alsof ze heel snel van persoonlijkheid veranderde. Heel snel zwart-wit; zo was ik alles en zo was ik een stuk stront. Kenmerken zijn als ze omslaan naar de negatieve kant is dat ze ontzettend goed kunnen toneelspelen, liegen en bedriegen. Hun persoonlijkheid is gefragmenteerd vaak door traumatische ervaringen (dissociatieve stoornissen). Hun beleveniswereldje is al heel snel anders.
Het kan zo zijn wat ze eerst als een vertrouwde omgeving beschouwen in 1 keer om kan slaan naar wantrouwen bijvoorbeeld. Het geldt ook met mensen. Zo hebben ze vertrouwen in je en later weer niet. Aantrek en afstoot gedrag. Ze zoeken dan snel een uitweg als ze in zo een fase terechtkomen dat ze het gevoel krijgen dat je hun benauwd. Ze zoeken een uitweg om je op het verkeerde been te zetten door te liegen/bedriegen. Vaak verwarren ze hun waarheid met de realiteit; ze weten op een gegeven moment niet meer wat wel en niet waar is. Ze zoeken juist een partner op waar ze zich veilig bij voelen (soort van overlevingsdrang). Ik zal je dit vertellen; hoe goed je het ook voor met ze hebt en hoe echt je het ook meent met ze, je doet er geen ene bal aan. Controle over dit heb je never nooit (Ze zijn onberekenbaar en niet te vertrouwen). Mocht het erop aankomen dan zijn het hele egoiistische mensen. Zonder enige vorm van respect, een geweten hebben, menselijkheid, inzicht hebben in de consequenties van hun daden en inlevingvermogen zetten ze je met gemak met je hele hebben en houden aan de kant van de straat. Ik ben ontzettend lief geweest voor haar en zeker in verhouding wat ze allemaal al gehad heeft (mannen die agressief waren; slaan en schelden). Ik ben een emotioneel mens en daar kunnen ze niet tegen. Ze zoeken juist dominante typjes uit waarbij ze de emotionele belading niet hoeven te voelen. Vaak zoeken ze juist situaties op die gerelateerd zijn aan het verleden wat ze gewend zijn; een hoop allende dus. Liefde is niet echt wat ze kennen; geven en nemen is uit disbalans door negatieve gebeurtenissen uit het verleden.

Het is niet om mezelf op te hemelen hier maar ik stond het meest dicht bij haar. Ik toonde het meest begrip voor haar. Ik behandelde haar in verhouding tot haar eerdere partners het meest respectvolle, maar ik kreeg de hardste trappen na. Het uitte zich in gedrag die niet te filmen was; expres met iemand de koffer induiken nadat ik in haar ogen teveel smsjes had gestuurd (ik trok teveel aan er want ik wilde haar niet kwijt), me compleet negeren met alles, alle middelen om contact te leggen verbrak ze en vooral waar ze goed in zijn is niet hun verantwoording hoeven af te leggen (ze breken al heel snel met je om te voorkomen dat ze tekst en uitleg moeten gaan geven). Vreemdgaan bij het leven. In dit geval had het te maken met bindingsangst denk ik en juist zoekt ze de verkeerde mannen uit. Bewust afstand doen bij een bepaalde gemoedstoestand; je een hak zetten dat die verkeerde mannen beter zijn dan jou (jou bewust emotioneel mollesteren en hopen dat je er niet terugneemt). Een paar maanden later kan het zo weer anders zijn. Ze kan dan in rustigere vaarwateren terechtkomen en dan heeft ze weer spijt. Zo kan het weer het verhaal opnieuw beginnen, maar ik zeg nu zelf never and never again.

Borderliners zijn te complex. Je moet verdomd sterk in je schoenen staan en goed je grenzen bewaken, want 1 vinger uitsteken betekend je hele arm eraf. Mocht je een eerlijk antwoord willen hebben. Ik zou het uberhaupt niet eens aanraden om verder te gaan met een borderliner. Ze maken je gewoon simpelweg gek en kapot. Het is een stoornis en je kan er niets aan doen. Zelfs professionals stoeien met zulke mensen. Genezen doen maar weinig en er gaan jarenlang therapie overheen. De vraag zal je jezelf vaak genoeg gesteld hebben of het wel de moeite waard is om je leven te verpesten daarmee. Afstand doen van borderliners is gewoon simpelweg moeilijk, want ze werken verslavend. Ze bezorgen je een turbulent leven, afwisselend met hele mooie dingen en negatieve dingen.

Heel simpel,

Er gewoon mee stoppen. Ze komen nooit hun beloftes na, ook al zijn ze zo mooi. Vreemdgaan/liegen/bedriegen blijven ze altijd doen. Ze zitten er ook niet mee als ze vandaag of morgen je hele hebben en houden aan de kant van de straat zetten.