ja dat is er zeker, ik ben zelf ook vreemdgegaan, ik heb een vrouw en een kind van 4,5 jaar oud. Dacht dat de vonk weg was en wist het allemaal niet meer, we hadden meer ruzie dan wat anders, we waren al twee jaar weer bezig voor een tweede wat niet wilde lukken, mijn vriendin was daar erg droevig onder, en moest ook elke keer alleen naar het ziekenhuis gewoon omdat ik daar geen vrij voor kon krijgen, ben service monteur dus zit overal en nergens. Dus ze zag daar geregeld stelletjes zitten en voelde zich daar erg alleen door, elke keer die teleurstelling dat het weer was mislukt, ze keerde zich steeds meer in zichzelf en gooide haar frustraties uit naar mij, dat ze zich niet meer gewaardeerd voelde, zich overal alleen voor voelde staan, de sex was meer een verplichting geworden, dus met helpen van een kennis van ons heb ik daar een buurvrouw leren kennen, die was spontaan leuk en gezellig en lachen, dus was geregeld daar aan het helpen en liet mijn vriendin alleen thuis zitten om maar daar weer wat opgepept te worden en voelde mij zo tot die persoon toe getrokken dat ik dacht verliefd te zijn op die persoon dus dit ook geuit naar haar toe, ze was vrijgezel dus vond het wel leuk, na 4 a 5 keer bij haar langs te zijn gegaan hebben we gezoend en later geknuffeld en ook op intieme plekken elkaar betast, maar toen voelde ik me zo opgelaten dat ik allerlei smoesen verzon om dit te stoppen, heb die andere persoon verteld dat mijn vriendin zelfmoordpoging had gedaan terwijl ze dit nooit zou doen, alleen al voor onze dochter niet. Maar wou uit deze situatie en ik had deze persoon al beloftes gemaakt terwijl ik bij mijn gezin wou blijven, had enorm veel spijt en voelde me enorm ongelukkig. Die persoon heeft toen ze erachter kwam dat ik hierover gelogen had gelijk mijn vriendin een mail gestuurd wat er speelde en die is in tranen uitgebarsten en was helemaal gebroken, en heeft mij haar liefde verklaard naar mij toe, dus toen voelde ik mij helemaal beroerd dat ik erachter kwam dat haar liefde voor mij veel dieper zat dan dat ik dacht. Heb haar gezegd welke keuze ze maakte daar bij neer moest leggen maar dat ik dolgraag met hun verder wilde en dat ik me nu pas realiseer wat mijn gevoel bij hun is. Maar ze vertelde als ze alleen was geweest dat haar beslissing wat makkelijker was geweest maar ze hield enorm van mij en ook omdat we een dochter samen hadden vond ze dat ze niet het recht had om alleen voor haarzelf te spreken maar voor onze dochter mij een tweede kans wou geven. Het heeft even geduurd en haar vertrouwen is nog niet helemaal terug in mij en af en toe heeft ze nog wel een terugval en het word niet meer zoals het was maar het word sterker. We willen graag samen oud worden en trouwen en dit achter ons laten, ik weet nu wat ik hun heb aangedaan. En dit zal echt nooit van mijn leven lang meer gebeuren. Ik heb hiervan geleerd en weet dat ik het ook allemaal kwijt had kunnen zijn. Ben blij dat mijn vriendin zo sterk is dat ze mij een tweede kans heeft gegeven en dat ze zo veel van mij houd ik twijfel daar nooit meer aan. En heb deze kans met twee handen aangepakt. Dus dames het is niet altijd zo dat dit altijd in herhaling valt want ik ga deze fout nooit meer maken. En ik zou het niet beter kunnen krijgen dan bij mijn vriendin, ze kookt heerlijk ze doet de huishouding ze is een goede moeder en ze werkt 20 uur in de week en ze doet het toch allemaal, daar denken wij mannen ook vaak te min over. Dus nee het gras is elders echt niet groener.

nou vind het wel knap dat je dit zo durft te uiten, ken weinig mannen die dit zouden doen, die zouden het gelijk op de vrouwen gooien dat het daar aan lag. Maar vind het toch super dat je het zo op tafel gooit wat er allemaal is gebeurd en hoezo, ja ik kan me erg goed voorstellen dat jou vrouw in tweestrijd is en dat het een moeilijke keuze is, aan de ene kant voelt ze zich bedrogen en belogen, aan de andere kant is het van haar kant toch ook de verantwoordelijkheidsgevoel wat ze heeft tegenover haar gezin en kun je zien hoe ze is opgegroeid. Ze weet dat het leven niet altijd makkelijk is en voor dingen moet vechten zoals een kindje krijgen, dat het niet allemaal vanzelfsprekend is, en nee voor jou geld ook niet elke vrouw kan koken, schoonmaken en werken erbij, je moet daar ook echt je gevoel bij hebben dat je dit ook gewoon voor jezelf moet doen, dus ik zeg je bij deze wees zeker blij met een tweede kans en grijp het met twee handen aan, probeer van andere vrouwtjes af te blijven en wees blij met wat je hebt, of je moet echt niet meer van elkaar houden dan word het een ander verhaal maar denk wat ik uit het verhaal kan halen dat het meer een sleur is geworden en dat emoties hier in spelen en dat het gewoon even een black out is geweest van jou kant, hoop echt voor je dat het de laatste was want ben bang dat je dan echt alles kwijt bent. Sterkte ermee