zelf denk ik dat je goed bezig bent en hem echt duidelijk hebt gemaakt waar hij aan toe is. En dat hij ook weet wat hij op het spel zet, maar vraag hem een aantal keer of hij zeker is van zijn zaak en of dit ook echt nooit meer kan gebeuren. Veel praten met elkaar kan heel goed zijn en aandacht naar elkaar toe, vaak als er kinderen in een relatie komen dan is de aandacht naar elkaar toe wat minder en de mannen hebben hier meer moeite mee dan een vrouw maar die hebben zeker niet minder aandacht nodig. Maar je voelt zelf het beste aan wat je moet doen en of hij zo'n type is om het weer te doen. Geef het een kans en wees ook wel een beetje op je hoede dat kan geen kwaad, maar laat hem wel voor jullie vechten.

dank je voor het medeleven en meedenken, het is heel moeilijk om te begrijpen waarom mannen dit doen. Je denkt een goede relatie te hebben, sex is gewoon geweldig en ja natuurlijk af en toe wat kibbelingen, maar ik vind dat hoort er ook bij. Je moet als vrouw zijnde niet overal ja en amen op zeggen vind ik. Ikzelf ben een type die de ochtenden werkt en dan de middag thuis is voor onze dochter, ook zorg ik voor dieren en huishouding en het avond eten. Als hij thuis komt kan hij zo aanschuiven en daarna ruimen we samen af. Ook doet hij elke avond onze dochter in bad en pyama aan en naar bed. We gaan gezamelijk naar boven en ik leg de kleertjes klaar enzo. En daarna ploffen we samen op de bank. Dus we ondernemen samen heel veel. Maar toch ineens een slippertje, waarom? ik voel me nu zo gebroken en mijn hart heel echt een breuk gehad, hou ontzettend veel van hem en wil graag verder met hem en hij met ons en zegt er enorm spijt van te hebben, en dat dit nooit meer zou gebeuren, ook de dame in kwestie loopt nog steeds te steuken in onze relatie en dat alles wat hij zegt een grote leugen is. Dus zei zorgt ook nog wel voor 1 en andere vrijvingen. Gaat het gevoel wel een keer over? en dat je het gevoel krijgt toch echt belangrijk te zijn bij hem? heb het idee dat hij dit nooit meer zal doen maar toch blijf je er altijd aan denken. Hoe kan iemand dit toch doen? en waarom, waarom zijn vrouwen dan wel zo betrouwbaar? ik ga voor 1000 % voor mijn gezin en zou dit nooit en te nimmer doen ik heb een dochter waar ik ook een goed voorbeeld aan wil geven...waarom heb ik wel die verantwoordelijkheidsgevoel en hij niet tegenover haar...als onze relatie nou echt zo slecht was zou ik zeggen oke, maar dit kwam ineens uit het niets. En hij is helemaal geen type die vreemd zou gaan, mijn zus zei laatst tegen mij oh nee hij zou dat absoluut nooit doen, (ze weet van niets hoor) maar ze zou het eerder van mij verwachten...is dit niet raar ? je eigen zus denkt dat ik het eerder zou doen dan hij...tja....
maar goed ik probeer weer mijn leven op te pakken en proberen door te gaan ook voor mijn dochter. Ze is stapel op hem en hij op haar, ik zou hem nooit bij haar weg kunnen houden, maar ik zou het niet aankunnen dat als we uit elkaar waren gegaan om haar met hem mee te geven en dan dat hij niet meer bij mij zou zijn ik zou daar kapot aan gaan. Hou zoveel van die man. Maar hij geeft aan dat hij enorm veel van mij houdt en nu ook echt alleen voor ons gaat.
het gevoel is niet te omschrijven, zoveel pijn dit doet terwijl je jezelf zoveel geeft aan die persoon.

Ik kan me heel goed voorstellen hoe jij je voelt als je een gelukkige relatie wilt.En dan gaat je vriend of man vreemd.Ik zelf neem ook de volle verantwoordelijkheid in onze relatie,als hij vreemd zou gaan dan slaan bij mij ook de stoppen door,ik kan dat ook niet begrijpen dat die mannen hun pik nalopen ,als ze weten dat ze hun vrouw zoveel pijn doen.Ik heb nu een vriend die een echtscheiding achter de rug heeft,hij had toen een open relatie.Daar heb ik zoveel moeite mee,als je van iemand houd dan is dat toch niet nodig,dacht ik en dat kan hij, maar niet begrijpen dat ik me , daar niet in kan verplaatsen.Dat kan ik wel hij kan mij niet uitleggen dat mede daardoor ook zijn relatie stuk is gegaan,hij zegt dan wij hadden een afspraak daarover?Nu staat hij alleen terwijl zijn vorige vriendin hem ook nog wat flink geld heeft afgetroggeld.Vaak denk ik gaat hij 100 procent voor mij of wil hij af en toe nog wat anders?Omdat hij een open relatie had,ik begin dan te twijfelen,over zijn oprechtheid,is dat normaal,wie heeft er ervaring mee.