Vraag
Hier staat de vraag en alle antwoorden.
(c) H. Pragt | VraagHier staat de vraag en alle antwoorden. 1x cyber sex met een collega, wat moet ik hiermee ik ben er achter gekomen dat mijn vriend gisteravond cyber sex heeft gehad met een ex collega. omdat hij nooit msn't en nu opeens toen ik ging slapen nog ff ging msnen ging er iets knagen en heb ik de berichten geschiedenis bekeken. Hier bleek uit wat ze gedaan hadden. Ik heb hem hiermee geconfronteerd terwijl hij nog op zijn werk was. hij heeft meteen vervanging gezocht en is naar huis gekomen. Hij gaf het meteen toe en vertelde ook dat hij heel de nacht wakker heeft gelegen en haar s morgens heeft gebeld om het contact te verbreken. Ik wil hem hierin wel geloven, hiervoor is er in 7 jaar nooit iets gebeurd waardoor ik dit niet zou geloven. Hij zegt dat hij er verschrikkelijke spijt van heeft en het snapt als ik de relatie verbreek maar hoopt dat ik hem kan vergeven.
Nu weet ik nog echt niet wat ik moet doen, ik voel me zo boos, verdrietig en vernederd en snap niet hoe iemand 7 jaar weg kan gooien voor spanning. Ik stuur dit vooral in omdat ik mijn verhaal even kwijt moet en het gewoon niet aan iemand durf te vertellen omdat ik me zo schaam dat ik juist altijd zo trots was dat wij wel zo'n goede relatie hadden. Moet ik hem nu nog een kans geven of moet ik weg gaan/hem eruit gooien??? Antwoorden Hallo, Ja, dat jij je zo voelt nadat dit uitgekomen is, kan ik me heel goed voorstellen. En deze "shit"gevoelens zullen ook niet 1-2-3 voorbij zijn. Dat je vriend meteen naar huis gekomen is en toegegeven heeft vind ik positief. En dat hij met jou verder wil zou natuurlijk ook goed kunnen zijn. Maar voor ja geldt; dat je op dit moment een heel ander gevoel hebt. Ik denk dat je geen overhaaste beslissingen moet nemen. Neem de tijd om na te denken, zorg dat je in gesprek blijft met je vriend. Stel hem al de vragen die je hebt en die ongetwijfeld in de komende tijd bij je opkomen. Als hij een beetje "kerel"is zal hij je antwoord geven. Voel je niet verplicht het met anderen te delen, wanneer je het aan iemand vertelt, zoek dan iemand uit die jullie kent en niet veroordelend is. Dat je altijd trots op je relatie was, kan ik me goed voorstellen, ik was dat ook todat ik erachter kwam dat mijn man vreemd gegaan was. Het heeft echt tijd nodig om samen weer wat op te bouwen. Zoek de fout vooral niet bij jezelf! Ik wens je veel sterkte. Groeten 39 Mijn verhaal vind je onder: Mannen die 1x vreemd gegaan zijn en daarna nooit weer omdat ze hun partner echt lief hebben? bedankt voor je lieve reactie en je tips. we hebben vandaag heel lang gepraat en ik heb besloten een paar dagen bij een vriendin te gaan slapen zodat we beiden hier rustig over na kunnen denken. Er blijkt van zijn kant zo veel meer aan de hand te zijn (niet vreemdgaan maar geestelijk) dat ook hij heel wat dingen op een rijtje moet zetten. En wat de redenen zijn geweest dat hij me dit aangedaan heeft. Nu zegt hij dat hij misschien niet verder wil omdat hij bang is dat het te moeilijk zou zijn voor mij. Ik weet door het lezen van jouw topic en andere topics dat ik nog maar aan het begin sta van een heel lang proces voor ik echt beslisingen kan nemen. En dan nog die verschrikkelijke praktische dingen erbij. Wat doen we met de feestdagen en wil ik wel dat onze vrienden groep hier achter komt. Hallo, Ik weet precies wat je voelt. ik heb dit ook meegemaakt na 16 jaar huwelijk. Ik heb mijn man het huis uitgezet en na 6 dagen is hij weer teruggekomen. Inmiddels zijn we ca 10 weken verder. ik heb er geen spijt van,maar het is heel moeilijk. Niet alleen voor mezelf,maar ook voor mijn man. Hij heeft ontzettend last van schaamtegevoelens en heeft een enorm schuldgvoel. Ik voel me af en toe(het wordt minder) zo belazerd en soms kijk ik naar hem en dan walg ik gewoon van hem. Ik moet wel toegeven dat hij mij op handen draagt en aan alles laat merken, dat hij voor mij door het vuur gaat. Vraag jullie zelf twee dingen af; Houd jij van hem? En houd hij van jou? Dan moet je er samen voor vechten. Voor dat je een keuze maakt, kijk eens in een paar fotoalbums! Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid. Groetjes van iemand die weet hoe jij je voelt, alleen iets verder in het proces zit. Hoi, Ik denk dat jullie je vooral moeten afvragen waarom het gebeurd is....vaak is er meer aan de hand dan jullie allebei denken....neem vooral de tijd om achter je gevoelens te komen, je zit nu toch al in de molen dus ga niet overhaast te werk. Heel veel succes en sterkte Ik ben weer twee dagen verder, en nu even thuis, hij is op zijn werk. Toen ik op weg was voelde ik me weer zo rot, het is nu ik thuis ben weer veel meer werkelijkheid. We hebben veel gebeld en hij heeft er (denk ik) veel spijt van en ook ik wil het denk ik gaan proberen. Maar als ik aan hem denk voel ik elke keer nog die walging waar je het over hebt. Ik vind het zo'n moeilijk idee om daar mee te moeten leven. Het lijkt me heerlijk om het allemaal weer een beetje normaal te krijgen maar als ik er al aan denk om naast hem te liggen ga ik bijna over mijn nek van de zenuwen en de walging. Ik vind dit forum wel heel fijn, om wat objectieve reacties hierop te lezen. De mensen waar mee ik heb gepraat zijn toch erg beinvloed door hun relatie met ons. En het bekijken van foto's lijkt me over een tijdje wel een goed idee, maar ik denk dat ik dat voorlopig nog niet aan kan. Jij ook heel veel sterkte met je relatie, ik heb er veel respect voor dat je verder kan gaan met je man en je over die walging probeert heen te zetten want ik weet niet of ik zo sterk ben Ik ken jou helemaal niet,maar ik ben niet sterker als jou hoor. Mijn verstand zei nee,maar mijn gevoel zei ja en dat heeft dus niets met sterk zijn te maken.16 jaar lief en leed delen, eigenlijk 18 als je de verkeringstijd meeteld is een heel stuk van je leven en dat gooi je niet zomaar aan de kant. Mijn man zei tegen mij: Wat ik gedaan heb is niet goed te praten,maar denk hier eens aan: Jij blijft nooit je hele leven alleen, daar geloof ik niets van. Dus stel dat je een man tegen komt op straat of in de kroeg, die zegt toch ook niet tegen jou: Nou ik heb aan cybersex gedaan, daar weet je helemaal niets van. Dit heeft mij wel aan het denken gezet. En laten we eerlijk zijn of je nu wel of niet met hem door gaat, het fuck gevoel blijft toch. Als je besluit om met hem te kappen, voel jij je echt niet minder ongelukkig.Je kunt het niet terugdraaien, het is gebeurd. En ik weet hoe frusterend dit is. Denk je niet dat ik mij niet honderd keer heb afgevraagd. Waarom? Ik snap bovendien de kick niet,maar dat zal wel aan mij liggen. Eigenlijk belachelijk he, dat we ons schamen voor de daden van onze " pubers" Liefs |
De beheerder van deze site betracht uiterste zorgvuldigheid bij het vervaardigen,
samenstellen en verspreiden van de informatie op deze website, maar kan op geen enkele
wijze instaan voor de juistheid of volledigheid hiervan. De beheerder van deze site
aanvaardt geen enkele verantwoordelijkheid voor schade op welke manier dan ook ontstaan
door gebruik, onvolledigheid of onjuistheid van de aangeboden informatie op deze website.
De informatie op deze website kan zonder voorafgaande waarschuwing of
kennisgeving worden gewijzigd.
Het auteursrecht op deze website berust bij de beheerder van deze site of bij derden die
met toestemming dit (beeld)materiaal beschikbaar hebben gesteld. Vermenigvuldiging in wat
voor vorm dan ook is alleen toegestaan na voorafgaande toestemming.